tynk mineralny

 

Tynki to warstwy ze specjalnej zaprawy lub gipsu, którymi pokrywa sie powierzchnie ścian(wewnętrznych i zewnętrznych) oraz sufitów. Dzieli się je najczęściej na trzy grupy: mineralne (nieorganiczne), żywiczne (organiczne) oraz sylikonowe (mineralne z dodatkiem organicznym). Jaka jest charakterystyka tynku mineralnego?

Najważniejsze cechy

Spoiwem tynków mineralnych jest wapno i cement. Sprzedawane są w formie suchej, aby ich użyć, należy w odpowiedniej proporcji  rozrobić je z wodą. Są one bardzo wytrzymałe. Ponadto świetnie przepuszczają parę wodną, a więc wilgoć szybko z nich wyparowuje. Ze względu na skład są niepalne i nie elektryzują się. Wytrzymałe są na wszystkie warunki atmosferyczne oraz odporne na zabrudzenia. Jako wadę tych tynków można uznać, że w wyniku dużej wilgoci powierzchnia ciemnieje. Ze względu na swoja strukturę po nałożeniu,  tynk mineralny nazywany jest barankiem.

Rodzaje tynków mineralnych

Tynki cementowe są mieszanką cementu i wypełniaczy kwarcowych. Są one najmocniejsze i najbardziej odporne na wilgoć. Stosuje się je w miejscach o dużej wilgotności (np. piwnicach) oraz narażone na uszkodzenia. Po dodaniu do nich wapna tworzą sie tzw. tynki cementowo-wapienne. Są mniej wytrzymałe, ale łatwiejsze w nakładaniu. Stosuje się je najczęściej na ścianach zewnętrznych.

Zobacz także  Jak pielęgnować parkiet lakierowany?

Tynki gipsowe są najjaśniejsze ze wszystkich. Bardzo dobrze się je nakłada ze względu na plastyczność masy. Stosuje się je wyłącznie do pokrywania ścian wewnętrznych.  Ich cechą charakterystyczną jest to, że pochłaniają nadmiar wilgoci z powietrza, a później ja oddają kiedy wilgotność w pomieszczeniu spada. Ze względu na to nie nakłada się ich na ściany w pomieszczeniach o dużej wilgotności (łazienkach).  Najsłabszymi  z grupy są tynki wapienne, które nie są zbyt odporne na uszkodzenia. Najczęściej wykorzystuje się je do renowacji powierzchni tynkowanych. Bardzo popularne we wnętrach są tynki gipsowo-wapienne. Ich wadą jest mała odporność na uszkodzenia mechaniczne. Kolejnym rodzajem tynków mineralnych są tynki polimerowe produkowane na bazie silikonu lub żywic akrylowych. Główna ich cecha jest duża elastyczność. Kupić je można jako gotowe mieszanki, które łatwo się nakłada. Wada ich jest zbyt mała paroprzepuszczalność. Po uszlachetnieniu tynków cementowo-wapiennych przez dodanie polimerów, powstają tynki cementowo-polimerowe. Po ich położeniu wykończona powierzchnia jest gładka i nie wymaga dodatkowych zabiegów wygładzających. Ostatnim z rodzajów tynków mineralnych są tynki strukturalne. Głównie wykorzystywane są do tworzenia różnych efektów dekoracyjnych we wnętrzach. Najczęściej produkowane są na bazie żywicy akrylowej.

Zobacz także  Najlepsze farby lateksowe

Zadaniem tynku jest nie ochrona ścian przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, rozwojem grzybów czy uszkodzeniami. Dobierając rodzaj tynku, warto zwrócić uwagę na skład gotowej mieszanki oraz jej właściwości i parametry. Tynki mineralne ze względu na ich różnorodność, mają szerokie zastosowanie do ścian i sufitów wewnątrz budynków oraz dobrze sprawdzają się na ścianach zewnętrznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *